Wol en zoo

Wow een allereerste nieuwsflits! Eindelijk kan ik jullie up- to- date gaan houden over mijn creatieve activiteiten.

Allereerst zal ik vertellen hoe ik zelf tot het vilten ben gekomen. Ik liep met een vrouwtje van mijn oude werk een wandeling te maken met de  rolstoel. Daar zag ik een huisje met gekleurde kozijnen en met een bordje ervoor. Atelier hupeldepup! Gelijk werd ik nieuwsgierig. Gelukkig kwam manlief van de viltvrouw aangelopen en ik vroeg wat er te beleven was in het atelier. “Kom maar kijken” was zijn antwoord. Ik met de rolstoel over het grind, op naar het atelier… En wat ik daar zag, daar werd ik me toch een partij blij van! Al langer was ik geboeid door vilt, maar er nog nooit toe gekomen. Dus wat een verrassing dat daar een wolviltateliertje was. En wat voor een, mooie ruimte, veel licht en de mooiste viltcreaties. Ven binnen begon er iets te roepen, “dat wil ik ook, dat wil ik ook!”.  Dus informeerde ik naar data en prijzen, trommelde wat vriendinnen op, en ging op les! Mijn allereerste creatie was een band voor om mijn middel, gemaakt van Merinowol. Natuurlijk kwam al snel de tweede workshop erachteraan en ik begin stoer met een paar sloffen.

Toen bedacht ik me, dat kan ik thuis aan het aanrecht ook. Want een echte eigen ruimte had ik toen nog niet. Dus er werd geoefend, heel, heel veel geoefend. Vilten is naar mijn idee ook gevoel krijgen voor het spul. Wanneer heb je genoeg water, zeep, wanneer word het water te koud enz? En natuurlijk wat doet de wol, wanneer krimpt hij het beste, bij welke bewegingen? Dus het afgelopen jaar heb ik me wat afgevilt. Want vilten is noeste arbeid. Tijdens workshops komen mensen erachter dat het hard werken is.Maar goed, ik zal u enthousiast houden………… vilten is prachtig! Je kunt er gewoon heel veel mee, voor decoratie, voor aan de voetjes, op het hoofd en aan de handen en nog veel meer.

Mijn allereerste “marktje” was op de school van mijn dochter. Zij zit op de vrije school en daar is het natuurlijk goed publiek voor wol. Dus ik me helemaal lens gevilt, om allerlei leuke dingetjes te maken, en de reacties waren super. En erg stimulerend…. En werden al vragen gesteld of ik ook workshops gaf, maar dat stond toen nog ver van me af. En toen kwam Nicole van dekleinetovenaar en die opperde dat als ik nog spulletjes over had, ik die bij haar in de etalage mocht zetten. Wow, helemaal blij.

En gelijk het begin van mijn “carriere”!